Valle degli Olivi

In de regione Campania, twee auto-uren ten zuiden van Napoli, net boven de kust van Calabria, ligt het Parco Nazionale del Cilento e Vallo di Diano, kortweg de Cilento genaamd. De naam Cilento komt voort uit het woord 'circa' (rond) en de rivier Alento. Dit nationaal park is één van de jongste van Italië, het heeft zijn status pas verkregen in 1998. De Unesco heeft het gebied tevens aangemerkt als cultureel werelderfgoed. De status is verleend vanwege de combinatie van een ongerepte natuur en een unieke regionale cultuur die bewaard gebleven is. Dit laatste is terug te vinden in de typische gebruiken, de regionale keuken en de authentieke sfeer in de kleine dorpjes. In het park komen vele zeldzame planten voor waaronder 75 verschillende soorten orchideeën waarvan een aantal uniek zijn voor dit gebied. Vanuit de kleine barstjes in de kliffen ontspringt de Primula Palinuri. Een uniek plantje met kleine gele bloemetjes dat al bloeit vanaf februari. Het komt alleen in de Cilento voor en is daarom gekozen als symbool van het park. Je moet even goed zoeken want zoals de Edelweiss in Zwitserland groeit dit plantje meestal ook op onbereikbare plekken. Aan de kust wordt het landschap bedekt door Aleppo dennen en Libanon Ceders (meegebracht door de Moren), struiken rozemarijn, lavendel, wilde tijm, jeneverbes, cipressen en gele brem. Deze laatste zorgt in het voorjaar voor een heerlijk licht zoete geur. Dit in tegenstelling tot in Nederland waar de geur wat harder en kruidiger is. Wat een beetje zon al niet kan doen. De vissers van de Cilento herkennen de komst van de lente als de licht zoete bremgeur hen op zee tegemoet komt. Op een aantal heuvels zijn de brem, rozemarijn, tijm en lavendel aangeplant rond het jaar 1100 als basis voor medicijnen door de medische universiteit van Salerno die overigens nog steeds bestaat. De lijst van natuurlijke bezienswaardigheden lijkt oneindig: grotten langs de kust, lange zandstranden, canyons met water en stroomversnellingen, hoge bergen (Monte Cervati, 1899m) en valleien, uitgestrekte bossen met hazelnootbomen en de typische hoge, rechte olijfbomen, de olivi piscottani, die zijn meegebracht door de Saracenen (900 n.Chr.). In de lente een overvloed aan bloeiende planten en in de herfst een overvloed aan paddenstoelen. Voor strandliefhebbers zijn hier vele mogelijkheden. Langs de gehele kust vind je mooie lange zandstranden waarbij de toegang vaak, naar goed Italiaans gebruik, betaald moet worden. Je hebt dan wel voorzieningen bij de hand zoals ligbedden, parasols en een restaurantje voor je natje en je droogje. De badplaatsen Sapri en Palinuro herbergen in de zomer vooral Napolitaanse families. Voorbij de zandstranden van Palinuro rijzen de steile klippen van de Capo Palinuro uit het water omhoog. Het maakt van het dorpje een natuurlijke haven. Hier liggen vele kleine vnl. blauwwitte bootjes te wachten op de toeristen die de kust vanaf het water willen zien. Het moet gezegd worden: het uitzicht vanaf het water is spectaculair. De bekwame stuurlui leiden de bootjes behendig om de verraderlijke stroming bij de klippen. Je hebt een prachtig zicht op de Capo Palinuro met zijn talloze grotten. Meeuwen, kraaien en aalscholvers kijken vanuit hun hoge uitkijkposten terug. De deining vergt wel een stevig ontbijt…