Lilliputienne

Zelf komen wij al 15 jaar in deze streek, in 2005 hebben we de stoute schoenen aangetrokken en Lilliputienne gekocht. Het huisje staat op een vakantiepark van 52 ha, waarvan 11 ha. is verdeeld in kavels van 250 tot 600m². Het park valt onder Nederlands beheer, maar behoort wel tot het dorpje Vacquières en valt daarom onder Franse wetgeving. In het begin stonden er alleen houten caravans, toilet- en washokken stonden her en der over het terrein, een soort veredelde camping dus. Comfort, in de vorm van aansluiting op water, riolering en elektra, kreeg in de daaropvolgende jaren gestalte. In de jaren ’80 en ’90 hebben nogal wat bewoners besloten hun houten caravan te vervangen door een stenen huisje om zo het comfort te optimaliseren. Dit was toen nog mogelijk, tegenwoordig mag er op elk kavel slechts 30m² bebouwd worden. Vandaar dat alle echt verouderde caravans vervangen worden door zogenaamde nautil-homes. Alle bestaande stenen huisjes mochten blijven! Voorgaande verklaart de zeer gevarieerde bebouwing op Parc le Duc. Gelukkig staat elke caravan, huisje, nautil-home etc. op een kavel van minimaal 250m². Het klimaat van de Languedoc staat garant voor een optimaal buitenleven, alleen slapen, toilet-maken en koken doe je bij voorkeur binnen! Lilliputienne heeft 3 terrassen, voor met 2 houten ligstoelen, een tafeltje met 4 stoelen (ideaal voor ontbijt) en een grote parasol voor al te felle zon, een zij-terras met bankje en stoeltje en achter waar wij rond de druivenboom (vigne) een tafel hebben geplaatst, vooral ’s avonds kun je hier heerlijk eten (schaduw!). Voor de echte zonaanbidders staan er achter nog 2 ligstoelen ….. Afkoelen kun je eventueel onder de buitendouche! Maar uiteraard kun je ook heerlijk dompelen in het zwembad van het park. Lilliputienne ligt aan de rand van het park, aan de achterzijde van het huis zit je volkomen vrij (sans vis à vis). Maar ook de andere terrassen (door begroeiing) garanderen een optimale privacy. Bovendien ligt dit stukje van het park “uit de loop” en zal alleen opgezocht worden door medebewoners. Zoek zon of schaduw op, pak een boek, er staan er genoeg in de boekenkast, een stoel, schenk een lokaal wijntje in een ook jij bent God (Godin) in Frankrijk! Of laat je zoetjes in slaap wiegen door het eeuwige slaapliedje van de zangcicaden. Uiteraard zijn er voor de diegenen die wat meer behoefte hebben aan activiteit volop mogelijkheden. Ik noemde al het zwembad, met bijbehorend terras, maar er is ook een jeu de boules baan, een tennisbaan, een volleybalveld, een tafeltennistafel en een speeltuintje voor de kleintjes. In het hoogseizoen staat een animatieteam garant voor vertier voor de jeugd tot 14 jaar. Maar ook ouderen, vinden, indien gewenst, makkelijk aansluiting. Voordeel hierbij is dat er op het park Nederlands gesproken wordt en ook het Franse personeel in ieder geval geduld heeft met anderstaligen. Ik begrijp dat er wat wenkbrauwen omhoog gaan. Zo’n Nederlandse enclave in Frankrijk! Vertrouw me, er zijn genoeg mogelijkheden om de pas (of allang) verworven kennis van het Frans te spuien, maar voor velen is het prettig om, zeker in noodsituaties, terug te kunnen vallen op een Nederlandse achterban. Het zwembad en het restaurant van het park zijn zeer geliefd bij de autochtone bevolking van de omringende dorpen en de bewoners van Vacquières doen veel moeite om de bewoners van Parc le Duc bij lokale evenementen te betrekken. Maak daar vooral gebruik van, het is leuk om op dergelijke wijze wat “couleur locale” op te doen. De bar en het restaurant van het park staan onder leiding van onze niet genoeg te prijzen Jos. Je kunt hier goed eten voor een alleszins redelijk tarief, de maaltijd kun je besproeien met een lokaal wijntje, je hoeft immers niet naar huis te rijden! In het hoogseizoen organiseert Jos elke zondagavond een menu musique, de bandjes zijn vaak verrassend goed! Eenmaal in de week, hoogseizoen, is er een disco of een schuimparty. Ik wil je op voorhand waarschuwen dat je van dit schuim niet schoner wordt! Uiteraard is het niet de bedoeling dat je je vakantie op het park of in het huisje gaat slijten, de omgeving biedt genoeg en voor elk wat wils! De sportievelingen zullen zeker een tochtje met de kano willen maken op de rivier Herault. Richting “Ganges” vind je diverse verhuurbedrijven, wijzelf kiezen altijd voor “Le Moulin”. Na een korte instructie mag je gaan peddelen. Een helm en zwemvest (worden uitgereikt) zijn verplicht. En nu maar hopen dat er genoeg water in de rivier staat want “klunen” met zo’n kano op je nek valt niet mee! In de omgeving kun je ook fietsen. Er worden zelfs fietsweken georganiseerd op Parc le Duc (zie ook onze site)! Let wel ik heb geen enkele ervaring, maar ik neem aan dat een ordinaire stadsfiets niet zal voldoen. Motorrijders komen ook volop aan hun trekken. Je kunt er prachtige tochten maken. (Natuurlijk kun je dit ook lekker comfortabel in je autootje doen). Op diverse plaatsen in de rivieren de Herault en de Vis kun je zwemmen. De bodem van de rivieren is bedekt met stenen en is dus glibberig, glad en soms scherp. Slippers, badschoentjes of zelfs gympen zijn geen overbodige luxe! Beklim de Pic Saint Loup. Deze heldendaad is binnen ons gezin alleen door Ron en Daan volbracht. Een wandeling naar boven van ongeveer 1 ½ uur, de afdaling scheen wat sneller te gaan. Zorg ervoor dat je stevige schoenen aantrekt. De Pic Saint-Loup (Berg van de heilige Loup) is een berg in Languedoc-Roussillon, in het zuiden van Frankrijk. De 658 meter hoge berg torent boven alle bergen en heuvels in de omgeving uit en is zichtbaar in grote delen van het gebied rond Montpellier. De berg bevindt zich tussen de dorpen Cazevielle, Saint-Mathieu-de-Tréviers, Saint-Jean-de-Cuculles en Saint-Martin-de-Londres. Vanwege het feit dat de berg zowel over steile als over glooiende zijden beschikt, is het een attractie voor wandelaars en bergbeklimmers. Bovenop de berg bevindt zich een kleine kapel en een groot stalen kruis. De Pic Saint Loup ontleent zijn naam aan een middeleeuwse legende. Drie broers, genaamd Loup, Guiral en Clair, allen verliefd op de schone Bertrade, vertrokken op kruisvaart zonder dat zij wisten wie zij als echtgenoot zou kiezen. Eenmaal terug uit het Heilige Land, was de geliefde Bertrade echter overleden. In hun verdriet en wanhoop besloten de drie broers als kluizenaars te gaan wonen op drie naburige bergen. De piek waarop Guiral leefde, werd de Saint-Guiral genoemd. Deze bevindt zich vlakbij de Mont Aigoual. De berg waarop Clair woonde, werd Saint-Clair genoemd, en aan de voet van deze berg werd de stad Sète gebouwd. Thieri Loup bewoonde de hoogste van de drie bergen, de Pic Saint Loup. Zoals zijn drie broers, ontstak hij zolang hij leefde ieder jaar op 19 maart een vuur ter herinnering aan zijn geliefde. De markten ….. met hun groente en fruit, kazen, brood, honing, wijn, vis, gevogelte, vlees, planten, kleding, tafellakens, hebbedingetjes etc. De allerleukste vind je hieronder: Anduze op donderdag, uitgebreid slingert zich door het stadje heen, na afloop kun je leuk lunchen op het pleintje. Ganges op vrijdag, heel gezellig, na afloop lunchen wij altijd bij “Le jardin exotique”, een aanrader. Sommières op zaterdag, leuk middeleeuws stadje, vergeet vooral niet halverwege het pleintje een kopje koffie met tarte au citron te nemen, heb je daarna nog ruimte voor een lunch kun je terecht bij Claude (vriend van Jos), het restaurantje heeft l ‘Estrocade. Uzès eveneens op zaterdag, erg druk maar wel leuk. Montpellier, La Paillade, Le Mosson aanhouden, vlooienmarkt op zondag, heel uitgebreid en erg leuk! Het aanbod varieert van pure rotzooi tot prachtig oud linnengoed, kristal, zilver etc. Wij komen er graag en scoren eigenlijk altijd wel wat, zie Lilliputienne. Na afloop is voor ons vaste prik om te lunchen bij de haven van Carnon, leuk uitzicht en prachtige terrassen. Houd je niet van vlooienmarkten? Er is op zondag ook een grote markt in Lunel! Voor alle markten geldt, vroeg je bedje uit want om 13.00 uur is het feest al afgelopen. Naar het zuiden gaan en het strand overslaan is natuurlijk onmogelijk. Wij gaan altijd naar Carnon “Le Petit Travers”. Je kunt er meestal je auto makkelijk parkeren, doet een paar stappen et voilà, zand en zee. In het huisje liggen onder het stapelbed 2 strandstoeltjes, 2 ligstoelen en een parasol. IJs, frisdranken, water, koffie, thee kun je meenemen maar er lopen ook verkopers af en aan op het strand. Een absolute must is een beignet van “Loulou”, onbeschoft groot, zoet en kleverig! En dames….. Loulou senior is zo’n schatje! In Palavas en la Grande Motte kun je ’s avonds uitgaan, bijvoorbeeld naar het casino. Maar Palavas is veel leuker! Een routebeschrijving vind je terug in de witte map in het hoekkastje. Eten en drinken ….. Natuurlijk kun je niet alleen bij Jos lekker eten. Er zijn genoeg leuke restaurantjes in de omgeving. In de witte map (hoekkastje) hebben we wat kaartjes van diverse restaurantjes gestopt. Bij de één zul je wat duurder uit zijn dan de andere. Maar de prijs-kwaliteitverhouding is bij allemaal dik in orde. Er zijn ontelbare caves in de buurt van het park en overal mag je proeven (dégustation) voor je gaat kopen. Neem een BOB mee! De dichtstbijzijnde plaats waar je boodschappen kunt doen is Saint Mathieu. Hier vind je een bakker en meer kleine winkeltjes maar ook een Intermarché (supermarkt) en een tankstation. In Jacou, wel verder weg, is een grotere Intermarché en diverse andere winkels en let wel een Mc Donald’s en een pizzeria, voor een redelijk snelle hap. Het leukste boodschappenadres is de Carrefour, mega-groot en een waanzinnig aanbod. Vanaf Carnon Plage is het redelijk dichtbij. Houdt richting les Lattes aan. De Carrefour staat in een soort winkelcentrum met erg leuke winkeltjes (kleding en schoenen!!). Ook is er een gigantisch grote speelgoedwinkel, wij hebben er menig uurtje achter steeds hebberiger wordende zoontjes aangelopen. (dat is al een poosje terug, dat wel!) Routebeschrijvingen en een “carte de fidélité van de Carrefour, een soort bonuskaart, in de witte map. Fruit en groente kun je makkelijk bij de stalletjes aan de weg kopen, het is veel goedkoper en vaak verser! In de zomermaanden komt er elke dag een bakker op het park. Hij is tussen 09.00 en 09.30 uur bij de receptie en begint daar met de verkoop. Aansluitend maakt hij een rondje park, waarbij zijn routes volkomen willekeurig en dus absoluut onvoorspelbaar zijn. Leuke stadjes en dorpjes….. alle eerdergenoemde marktplaatsjes zijn erg leuk. In het huisje ligt een ANWB-gids waarin je ook van deze plaatsen een beschrijving terugvindt. Verder noem ik Sauve, een middeleeuws plaatsje, vergeet je camera niet, Aigues-Mortes, een ommuurd vestingstadje, Saint Martin de Londres, St. Guilhem le Désert en natuurlijk Nîmes, Montpellier, Avignon, Alès, Sète, Béziers. Ik vergeet er vast een heleboel op te noemen, maar stap maar gewoon in je auto of op je motor of fiets en ga je neus achterna. Wedden dat je een heleboel leuks tegenkomt. Op één van onze verrassingstochten zijn we eens bij toeval op een antieke bouwmaterialenplaats terecht gekomen (N 112); de eigenaar is zo gek als een deur, maar wat een spullen ……! Je kunt hier gemakkelijk een paar uurtjes zoek brengen en in gedachten een kasteel of kathedraal bouwen. Elk seizoen heeft natuurlijk z’n eigen charme. In 2006 zijn wij er zelf voor het eerst in het voorjaar geweest. Het was voor ons verbazend om te zien dat onze Languedoc ook groen kan zijn! En de wijnvelden zien er dan natuurlijk ook anders uit dan in de zomer of het najaar, ze zijn hoe dan ook altijd prachtig. Eind augustus of begin september, afhankelijk van het weer, worden de druiven geoogst, vendanges. We zijn er zelf nog nooit bij geweest maar het schijnt gepaard te gaan met veel lokale festiviteiten. Santé! In oktober wordt er veel gejaagd. Vooral op zondag zie en hoor je mannen, honden en jachtgeweren. Het heeft wel wat! Begrijp me goed, het laatste waar ik op zit te wachten is dat Ron zich aan iets dergelijks gaat wagen en dat ik me dan met het uiteindelijke resultaat zal moeten bezighouden (stropen, villen, brrr!). Maar hier hoort het gewoon bij het seizoen. Het klimaat verschilt nogal met dat van Nederland. Het gemiddelde aantal zonuren overtreft je stoutste verwachtingen. Het voorjaar is warmer, droger en zonniger. In de zomermaanden is het vaak behoorlijk heet, gemiddeld zo’n 30 à 35°, met uitschieters zoals in 2006 naar 48°, pffft! Maar het kan er ook behoorlijk spoken, plotselinge windstoten en verschrikkelijk onweren. (Daarom als je weggaat of naar bed gaat, de kussens en parasols opruimen!) Gelukkig duurt dat nooit zo lang. In het najaar kun je overdag nog op het strand liggen maar heb je ’s avonds echt een kacheltje nodig. Ook kan het dan heftig regenen waardoor wegen onbegaanbaar zijn en rivieren buiten de oevers treden. In Sommières kun je zien hoe hoog het water heeft gestaan en dat is nog niet zo heel lang geleden. Omdat het ’s zomers zo droog is bestaat er altijd gevaar voor bosbranden. In 2003 is Parc le Duc ternauwernood ontsnapt aan zo’n catastrofe. Daarom nogmaals, wellicht ten overvloede, open vuur en bbq op houtskool en gas zijn terecht verboden! Kijk ook uit met brandende peuken! In het huisje hangt een uitgebreide instructie wat te doen bij brand (zijkant van de koelkast), ook hangt er een kleine brandblusser. De prachtige sterrenhemel is ’s avonds een extra traktatie. Ook al omdat je geen last hebt van lichtvervuiling is het werkelijk adembenemend. Nooit leuk en helemaal niet in je vakantie, maar je kunt natuurlijk ziek worden of last van tanden en kiezen krijgen. In de receptie hangt een overzicht van dienstdoende artsen en tandartsen. Aarzel niet om in noodgevallen of in het weekend de beheerder in te schakelen.

Het park heeft een groot zwembad en en wat kleiner zwembad voor de kleintjes met toezicht.

Een karakteristieke haven en vissersplaats in de Languedoc is Sète, op grote afstand te herkennen aan de heuvel 'Mont Saint Clair' die de omgeving domineert. Aan de zuidzijde ligt de zee, aan de noordkant het binnenmeer het 'Etang du Thau' en door een landtong is de heu vel verbonden met het vasteland. Er lopen kanalen door de hele stad waarlangs de terrassen liggen. Het stadje ligt zo beschut, dat er het hele jaar door buiten wordt gegeten Op de Mont Saint Clair ligt een kerkhof, het 'Cimetière Marin' waar ook de dichter Paul Valery begraven is. Het uitzicht over zee is magnifiek en de grafmonumenten zijn een bezienswaardigheid. De chansonnier Georges Brassens die geboren is in Sete, ligt begraven op het kerkhof 'Le Py' dat van de noordkant van de Mont Saint Clair uitzicht heeft over het binnenmeer. Er is een klein museum ingericht bij de begraafplaats 'Espace Brassens'. Iets hoger op de heuvel ligt een museum met documenten uit de geschiedenis van Sete en op de top ligt een kapel en een uitkijktoren. Bij helder weer is er uitzicht op de oester- en mosselbanken van het Etang du Thau, de Cevennes en zelfs tor de Pyreneeen 's Middags rond vier uur komen de vissersboten terug van zee naar de visafslag. Aan de kade zitten de bejaarde vissers netten te repareren tussen de vreemdsoortigste voorwerpen die in de netten mee uit zee zijn gekomen. Bij een enkeling hangt er een opgezette vis aan het plafond. De commerciele haven ligt richting Frontignan, hier liggen onder andere de veerboten die op Marokko en Algerije varen. Vanuit Agde is de weg via de 'Corniche' het mooiste en de auto kunt u parkeren onder een van de kanalen in een parkeergarage.

Wilt u een mooie stad bezoeken, dan is Montpellier echt de moeite waard. Met de auto rijdt u naar het centrum richting 'Polygone', daar is altijd plaats in de ondergrondse parkeergarage. Polygone is een groot overdekt winkelcentrum met prachtige winkels. Er hangt een prettige, vrij rustige sfeer. Vanuit dit winkelcentrum bent u meteen in het oude gedeelte op de Place de la Comedie in het hart van de stad, waar je eenmaal op een terrasje gezeten, bijna niet meer wegkomt . Een wandeling door de oude binnenstad met de smalle winkelstraatjes en de schaduwrijke promenades is schilderachtig. Ook hier zijn schitterende winkels en leuke terrassen, bovendien is het hele centrum autovrij. Overal in de oude stad vindt u de gerestaureerde gebouwen van de universiteit, de kerken, kathedraal en de binnenhoven van oude woonhuizen. Voor het contrast kunt u achter de Polygone een bezoek gaan brengen aan een super-modern gebouw 'Antigone' ontworpen door de architect Ricardo Bofill in 20e eeuwse neo-griekse stijl. Even op het binnenplein gaan kijken. Niet direkt een gebouw waarvan je zou verwachten dat het bestemd is voor sociale woningbouw, zoals hier het geval is. De daarachter liggende wijk is geinspireerd door het zelfde thema.Het voornaamste museum van Montpellier is Musee Fabre waar de werken van Bazille te bewonderen zijn. Frederique Bazille -een impressionist- schilderde zijn doeken in de omgeving van Montpellier. Verder is er werk te zien van Courbet, Morisot, Veronese en Gericault. Om de stad weer uit te rijden kunt u het beste via de autoroute gaan, dat is dc kortste weg en anders is het moeilijk te vinden. De borden volgcn richting A 9-Sud.